25η ΜΑΡΤΙΟΥ……. Του «σωτηρίου έτους» 2020…

25η ΜΑΡΤΙΟΥ… Του «σωτηρίου έτους» 2020…

γράφει η Ευαγγελία Τσαμπούρη

Ημέρα επετειακή, χωρίς την αίγλη του επερχόμενου εορτασμού των «διακοσίων χρόνων από την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης». Οι οργανωτικές επιτροπές, οι λαμπρές διοργανώσεις, οι επίσημοι καλεσμένοι και τα φώτα των προβολέων, όλα είναι για του χρόνου.
Και φέτος; Φέτος που όλος ο πλανήτης αλυσοδένεται έντρομος στον ζυγό ενός δυνάστη φονικού ιού; Φέτος που ερήμωσαν οι δρόμοι στις πόλεις της Ευρώπης και όχι μόνο; Φέτος πώς θα γιορτάσει η Ελλάδα την επέτειο των 199 χρόνων από την κήρυξη του Αγώνα της Ανεξαρτησίας εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας;
Δε θα γίνει δοξολογία, δε θα υπάρξουν παρελάσεις, οι πολιτικοί δε θα καταθέσουν «στέφανον εις μνήμην των ηρώων»… Οι μαθητές δεν έκαναν πρόβα το βήμα στην αυλή των σχολείων, δε θα απαγγείλουν το ποίημα που κάτι τους θυμίζει από κάποια άλλη γιορτή κι ούτε μάθημα θα χάσουν φέτος. Ούτε αργίες υπάρχουν σε μια σκοτεινή περίοδο υποχρεωτικής αργίας και ακινησίας, που άξαφνα προέκυψε ως συνέχεια μιας… υπερκινητικής αδράνειας.
Κι όμως, τούτη είν’ η ώρα της ύψιστης ευθύνης, η ώρα που καλούμαστε συλλογικά να μεταπλάσουμε την αδυναμία σε δύναμη και το πρόβλημα σε ευκαιρία. Τώρα – που η πρόκληση και ο κίνδυνος, με πρόσωπα και προσωπεία πολλά, απειλούν την ατομική και εθνική μας ελευθερία, τα σύνορα του σπιτιού και του τόπου μας – τούτη είναι η στιγμή να συνειδητοποιήσουμε την αδράνεια δεκαετιών και να βρούμε τον ομφάλιο λώρο της ελληνικότητάς μας, της εθνικής μας ταυτότητας, της πολιτιστικής μας κληρονομιάς… της ελληνικής ψυχής, που τόσο αυτάρεσκα εξυμνούμε στα σχολικά βιβλία και στους πανηγυρικούς της ημέρας, χωρίς να κατορθώνουμε ως γονείς, ως δάσκαλοι, ως κοινωνία να αποτελούμε πρότυπα αυτής, εμπνέοντας με το παράδειγμά μας.
Γι’ αυτό φέτος είναι η ευκαιρία να τιμήσουμε με τον πιο ουσιαστικό τρόπο την Εθνική μας Επέτειο, που καθιερώθηκε να γιορτάζεται στις 25 Μαρτίου, συνδέοντας συμβολικά την Αναγέννηση του Έθνους με την Ορθοδοξία και το χαρμόσυνο μήνυμα του Ευαγγελισμού. Γιατί οι συμβολισμοί αποτελούν ισχυρούς συνεκτικούς δεσμούς για τα έθνη κι αυτό οφείλουμε να το σεβόμαστε.
Ιερό σύμβολο είναι η σημαία μας, με τις εννέα γαλανόλευκες συλλαβές… «Ελευθερία ή Θάνατος». Αυτή η σημαία θα γίνει η φωνή του Ελληνισμού στους άδειους, σιωπηλούς δρόμους των πόλεων, ανήμερα της 25ης Μαρτίου. Αυτή τη σημαία είναι σημαντικό να κάνουμε τη νέα γενιά να σέβεται και να τιμά, με υγιές φρόνημα αυθεντικά πατριωτικό, ανθρωπιστικό, γνήσια φιλειρηνικό, χωρίς εθνικιστικές εξάρσεις και υπερβολές. Γιατί αυτή μας ενώνει στους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε και απέναντι στις προκλήσεις που ως Έθνος καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε.
Ιερό σύμβολο είναι κι ο Εθνικός μας Ύμνος, ο «Ύμνος εις την Ελευθερίαν». Τον έγραψε ο Διονύσιος Σολωμός το 1823, ενώ μαινόταν ο Εθνικοαπελευθερωτικός μας Αγώνας, όταν οι Έλληνες μάχονταν για ελεύθερο κράτος με αβασίλευτη δημοκρατία, διεκδικώντας κρατική υπόσταση και βρίσκοντας αρχικά αντιμέτωπη και τη μοναρχική Ευρώπη. Ο ποιητής απευθύνεται στην ιδέα της Ελευθερίας, του σώματος και του πνεύματος, στην ελευθερία της ψυχής.
Αυτήν έχουμε χρέος να διδάξουμε στα παιδιά μας, όλοι εμείς οι «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» του σήμερα, για να τα βοηθήσουμε να απελευθερωθούν από τα ασφυκτικά δεσμά της ύλης, της ψεύτικης εντύπωσης, της διαδικτυακής ματαιοδοξίας, της εγωπαθούς αλαζονείας, του αγενούς εγωκεντρισμού… Και κυρίως για να απεγκλωβιστούν από τα δεσμά κάθε χρωματισμένης ιδεοληψίας , μικροπολιτικής σκοπιμότητας και υποκρισίας, μικρόψυχης και μονομερούς κριτικής.
Το πατριωτικό φρόνημα του σήμερα δεν μπορεί να στέκει αγκυλωμένο σε στεγανά του χτες. Είναι ευρύ και ξεκινά από το αίσθημα της ατομικής ευθύνης, καταλήγοντας στη συλλογική προσπάθεια, την αλληλεγγύη και την ομοψυχία. Ως λαός το έχουμε απόλυτη ανάγκη, για να ανακτήσουμε εμείς οι ίδιοι με τη στάση μας και τη συμπεριφορά μας την ΕΘΝΙΚΗ μας ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ… τέτοια που αρμόζει σ’ ένα Έθνος με τόσο ένδοξο ιστορικό παρελθόν, αλλά «δύσβατο» παρόν και δυσοίωνο μέλλον, αν εξακολουθούμε να μην τιμούμε την ελληνική μας ταυτότητα…
Αλλά η μέρα είναι γιορτινή και το μήνυμα θα είναι τελικά αισιόδοξο, γιατί ως δάσκαλοι, ως γονείς, ως άνθρωποι δεν μπορούμε παρά να θεωρούμε βέβαιο ότι έχουμε τη δύναμη, βασιζόμενοι στα μηνύματα της ιστορίας να χαράξουμε μια νέα ανοδική πορεία στο μέλλον…
Αντί Πανηγυρικού….

 

Δείτε παλαιότερα δημοφιλή άρθρα (Επιλογή από την Google)