ΧΙΩΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ – της Αλεξάνδρας Σταματουλάκη

Σε τούτο το ταξίδι περιηγητές γινήκαμε του χιώτικου παράδεισου
Ανακαλύπτοντας την κρυμμένη γοητεία και αρχοντιά των πολύτιμων πραγμάτων, μαγεία αλλοτινών καιρών μας κυριεύει
Σε κάθε μας πατημασιά, σε κάθε κλαδί, σε κάθε πέτρα, ο ανθρώπινος μόχθος συνοδοιπόρος και οδηγός μας
Ακολουθώντας τα ψιθυρίσματα των δέντρων και το μουρμουρητό του νερού, βρήκαμε καταφύγιο ησυχίας και γαλήνης
Η μυρωμένη πνοή του περιβολιού ανάσα μας, τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων πολύτιμα δώρα στην ποδιά μας
Γυρνώντας το βλέμμα στα μεγαλόπρεπα αρχοντικά, νιώσαμε τις μυστικές φωνές ενός λησμονημένου κόσμου
Κι αναρωτηθήκαμε…
Γιατί αφήκαμε τους “ανηβάτες” και κούρσεψαν το βιος και την ψυχή μας;
Ας μαζέψουμε με περισσή ευλάβεια, όλα τα πολύτιμα απομεινάρια
Ας ψάξουμε βαθιά μέσα μας τη σχέση με όλα όσα μας κάνουν να νιώθουμε ζωντανούς, τώρα που αναζητούμε το δροσερό χάδι του τρεχούμενου νερού
Ας κρατήσουμε φυλαχτό την ευαισθησία, την αισθητική, την ποίηση, τ’ όνειρο
Ίσως τότε ξαναζωντανέψουν οι άρχοντες του κτήματος
Και ξανατρέξει καθάριο νερό στους “ποτιστάδες”.

Αλεξάνδρα Σταματουλάκη

 

 

Δείτε παλαιότερα δημοφιλή άρθρα (Επιλογή από την Google)