ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΑΓΩΝΙΑΣ από τα νησιά προς την υπόλοιπη Ελλάδα (μέρος 3ο – τελευταίο )

ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΑΓΩΝΙΑΣ από τα νησιά προς την υπόλοιπη Ελλάδα (μέρος 3ο -τελευταίο )

• Τί επιπτώσεις έχει για έναν νησιώτη το μεταναστευτικό σε σχέση με την καθημερινότητα του;

Το να εγκλωβίζεται μεταναστευτικός πληθυσμός σε ένα νησί, για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα είναι από μόνο του κάτι πάρα πολύ επικίνδυνο, όσο ανεκτική και αν είναι μία μικρή κοινωνία. Πόσο μάλλον περισσότερο όταν αυτός ο εγκλωβισμένος πληθυσμός φθάνει το 50% του ντόπιου πληθυσμού και υπάρχει πολιτισμική απόσταση χαώδης!

Είναι επίσης δυστυχώς γνωστό, ότι σε τέτοιες μετακινήσεις ευπαθών ομάδων ακολουθούνται φαινόμενα έντονης παραβατικότητας που σχετίζεται με βία, διακίνηση ναρκωτικών, σωματεμπορίας, trafficking κλπ. Μπορούν οι φιλήσυχες τοπικές κοινωνίες των νησιών να αποδεχθούν ως κάτι το φυσιολογικό, τον φόβο που προκύπτει από την έντονη παραβατικότητα; Οι περιοχές που είναι κοντά στα Κέντρα Υποδοχής έχουν στην κυριολεξία διαλυθεί. Επιπτώσεις όμως και στο επίπεδο δημόσιων υπηρεσιών που απολαμβάνει ο τοπικός πληθυσμός (υγειονομικές υπηρεσίες, υπηρεσίες ασφαλείας, κοινωνικής πρόνοιας κ.α.).

Υπάρχει επίσης το κόστος της χαμένης ευκαιρίας (Opportunity Cost): Όλοι οι πόροι του νησιού «δαπανώνται» στην προσπάθεια διαχείρισης των προβλημάτων που έχουν προκύψει από το μεταναστευτικό και χάνεται πολύτιμος χρόνος όσον αφορά το στρατηγικό σχεδιασμό για την ανάπτυξη. Υπάρχουν εδώ και δεκαετίες βασικά έργα υποδομής ανολοκλήρωτα ή ημιτελή (Λιμάνια, Αεροδρόμιο, Νοσοκομείο κλπ), και από την άλλη διαπιστώνουμε με λύπη, ότι όταν πρόκειται για δομές δημιουργίας μεταναστών, κεφάλαια εκατομμύριων βρίσκονται τάχιστα παρόλο που δεν τα επιθυμούμε! Υπάρχει τρομερή ανασφάλεια μέσα σε ένα ευρύτερο κλίμα αποεπένδυσης, που πορεύεται από την παντελή απουσία της πολιτείας σε συνάρτηση με την επεκτατική πολιτική της Τουρκίας και τις ευρύτερες γεωπολιτικές ανακατατάξεις.

Γιατί οι τοπικές κοινωνίες εναντιώνονται στα νέα κέντρα; Η κυβέρνηση λέει ότι θα αποτελέσουν λύση στο πρόβλημα.
Η νέα κυβέρνηση για να πείσει θα πρέπει να ανακτήσει την αξιοπιστία από τις κοινωνίες των νησιών. Από τότε που ξεκίνησε το μεταναστευτικό πρόβλημα το μόνο που ζητάει η κάθε κυβέρνηση είναι ή αύξηση της χωρητικότητας των Κέντρων προφανώς για να εξυπηρετήσει πρώτιστα τις Ευρωπαϊκές εντολές. Όταν έχεις ως προεκλογική σημαία την φύλαξη των συνόρων και την επομένη των εκλογών οι αφίξεις τετραπλασιάζονται, φθάνοντας μόνο στα νησιά, τους 2000 με 2,5 χιλιάδες την εβδομάδα, ε τότε δεν μπορείς να κάνεις εξαγγελίες για νέα κέντρα.

Και μάλιστα όταν έχει εναποθέσει τις ελπίδες στις καιρικές συνθήκες και στο …φιλότιμο του Ερντογάν. Επίσης το μέγεθος των κέντρων είναι τέτοιο (επισήμως 7.000!) που ιδρύει ουσιαστικά μουσουλμανικές πόλεις στις πιο ευαίσθητα ακριτικές περιοχές και ντε φάκτο δημιουργεί μόνιμη παραμονή με στοιχεία εποικισμού. Βαπτίζει τα κέντρα κλειστού τύπου ενώ στην πραγματικότητα θα είναι …ολίγον κλειστά (τις πρώτες 5 και με ειδική αιτιολόγηση έως 25 ημέρες). Άρα δεν λειτουργεί αποτρεπτικά όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Εξαγγελίες θα μπορούσαν να γίνουν μόνο όταν φθάσουν τα υπάρχοντα κέντρα στην ονομαστική τους χωρητικότητα και τεθούν κάποιοι στοιχειώδες κανόνες λειτουργίας. Αν η ΒΙΑΛ για παράδειγμα από 1000 έχει φτάσει τους 8.000 ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα συμβεί το ίδιο και στο νέο κέντρο;

• Το μόνο που ζητάτε ως νησιώτες είναι η μεταφορά των μεταναστών προς την ενδοχώρα μεταφέροντας το πρόβλημα στην υπόλοιπη Ελλάδα. Άλλες προτάσεις έχετε;

Η Ελλάδα προφανώς και θα πρέπει να έχει κοινή αντιμετώπιση ανά την επικράτειά της για ένα τόσο σοβαρό θέμα και επ ουδενί να υπάρχει διαφοροποίηση της πολιτικής και μάλιστα σε ακριτικά νησιά που δέχονται γεωπολιτικές αναταράξεις και διεκδικήσεις. Επίσης πρέπει να υπάρχει ένα ξεκάθαρο πλαίσιο λειτουργίας και στόχων όσον αφορά το μεταναστευτικό ώστε να μην εκπέμπονται αντιφατικά μηνύματα.

Δηλαδή από την μία δεν μπορεί να ζητάει η Κυβέρνηση από τους Έλληνες να βάλουν «πλάτη» στους νησιώτες μεταφέροντας μεταναστευτικό πληθυσμό στην ηπειρωτική Ελλάδα και από την άλλη να είναι η μόνη Ευρωπαϊκή χώρα που επιδοτεί τους αιτούντες άσυλο και φεύγοντας μάλιστα εκτός Ελλάδας να κόβεται η επιδότηση! Υπάρχουν προγράμματα όπως το «ΕΣΤΙΑ», «ΗΛΙΟΣ» που επιδοτούν στέγη στα ακριτικά νησιά, έλκοντας τις μεταναστευτικές ροές.

Δεν μπορεί η φύλαξη των Ελληνικών συνόρων να είναι θέμα της Τουρκίας και να εισβάλει εντός της Ελληνικής Επικράτειας κατά το δοκούν όποιος θέλει, χωρίς καμία επίπτωση , παίρνοντας μάλιστα και επίδομα. Δεν μπορεί να δημιουργούνται μουσουλμανικές πόλεις με τις ευλογίες της κυβέρνησης, ενώ ο Ερντογάν κατά την ..περιοδεία του στη Θράκη να έχει δηλώσει στους εκεί Έλληνες μουσουλμάνους ότι “είμαστε μια πατρίδα, ένα κράτος, μια σημαία”.

Χωρίς φύλαξη των συνόρων κανένας σχεδιασμός δεν μπορεί να υλοποιηθεί και δυστυχώς όπως οδεύουμε σήμερα, πλησιάζουμε το μοντέλο του Λιβάνου. Μέση λύση δεν υπάρχει από την στιγμή όπου η υπόλοιπη Ευρώπη έχει σφραγίσει τα σύνορά της και επιδοτεί τον εγκλωβισμό στο έδαφος της Ελλάδας.

Ο τρόπος με τον οποίο η Τουρκία εκμεταλλεύεται πολιτικά και οικονομικά τις μεταναστευτικές ροές, η παραχώρηση της διαχείρισης σε FRONTEX και Ύπατη Αρμοστεία με τα αποδεδειγμένα οδυνηρά αποτελέσματα, ο ρόλος των ΜΚΟ και η ασυδοσία με την οποία λειτουργούν, ο τρόπος επικοινωνίας (smartphones) μεταξύ των μεταναστευτικών ροών και η καθοδήγηση τους από τις ΜΚΟ, ο αδιαφανής τρόπος μεταφοράς χρημάτων (τύπου WesternUnion κλπ), η Ελληνική νομοθεσία που είναι προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις των ΜΚΟ αλλά και το πολιτικό σκέλος με την ενοχοποίηση του πατριωτικού αισθήματος των Ελλήνων είναι κρίσιμα ζητήματα τα οποία πρέπει να αναθεωρηθούν αν θέλουμε ρεαλιστική προσέγγιση του προβλήματος.

Επίσης ποτέ δεν υπήρξε διεκδίκηση σε Ευρωπαϊκό επίπεδο ώστε να πιεστεί η Ε.Ε. για μία διαφορετική συμφωνία με την Τουρκία που δεν θα καταστρέφει την Ελλάδα και τα ακριτικά νησιά της, όπου η FRONTEX θα έχει επιτελικό ρόλο στην φύλαξη των συνόρων και θα επιστρέφει τις βάρκες στα Τουρκικά παράλια, που θα υπάρχει ποινική – οικονομική ρήτρα για την άφιξη της κάθε βάρκας στα Ελληνικά παράλια ή όπου θα ορίζεται η εξέταση ασύλου σε έδαφος ΕΚΤΟΣ Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ακόμα όμως και τώρα υπάρχουν μεταξύ των ακριτικών νησιών και της ενδοχώρας αρκετά μέρη στα όποια θα μπορούσε να γίνει η διαχείριση του μεταναστευτικού προβλήματος χωρίς να επηρεάζεται η οικονομία, η πολιτισμική και κοινωνική συνοχή των ακριτικών νησιών, που επωμίζονται το διπλό βάρος της εισόδου και της σχεδόν μόνιμης παραμονής. Δυστυχώς διαφαίνεται ότι επαληθεύεται ένα εφιαλτικό σενάριο :

Η Ελλάδα έχει γίνει ο χώρος προσέλκυσης των μεταναστευτικών ροών και λειτουργεί ως ο χώρος της Υπηρεσίας Αναμονής Ασύλου ενώ τα Ελληνικά νησιά έχουν γίνει η περιοχή όπου πρωτοκολλάς την αίτηση!

Αν και υπάρχουν τεκτονικές πολιτικές αλλαγές εξαιτίας του μεταναστευτικού, συνεχίζουν να ομιλούν στην Ε.Ε. , για τις ασφαλείς διόδους μετανάστευσης που δεν είναι άλλες, από την προσέγγιση προς το ”Ευρωπαϊκό Όνειρο” των κατατρεγμένων όπου γης, μέσω του διαύλου που έχει ανοιχτεί από τα Ελληνικά νησιά.

Μετά από 5 χρόνια λοιπόν το πρόβλημα χτυπάει όλες τις πόρτες της Ελληνικής Επικράτειας και είναι αφελές κάποιος να νομίσει ότι θα περιοριστεί αυτό το τσουνάμι σε μερικά μόνο νησιά. Το πολιτικό προσωπικό δείχνει όπως πάντα ανίκανο. Η μεταναστευτική κρίση είναι πολλάκις χειρότερη από την οικονομική διότι χτυπάει όχι μόνο την καθημερινότητα και τις συνήθειες όλων ατομικά, αλλά και την ίδια την σύσταση του κράτους. Επομένως πρέπει η λύση να είναι βιώσιμη πρώτιστα σκεπτόμενοι το εθνικό συμφέρον.

• Προκύπτουν εθνικοί κίνδυνοι από το μεταναστευτικό ή είναι υπερβολικά αυτά που λέγονται ;

Στην γειτονιά μας γίνονται ταυτόχρονα 2 πόλεμοι (Συρία, Λιβύη) με κοινό όμως παρανομαστή (Τουρκία). Η γείτονα χώρα δεν υπονοεί κάτι με διπλωματικό τρόπο ή με μισόλογα, άλλα το λέει ευθέως ότι ασκεί επεκτατική πολιτική.
Βρίσκει ”αδέλφια” από την άκρη της Ασίας μέχρι την Αφρική, προβάλλοντας τον εαυτό της ως η ηγέτιδα μουσουλμανική δύναμη.
Χρησιμοποιεί το μεταναστευτικό ως μοναδική ευκαιρία για την επίτευξη των γεωπολιτικών της στόχων. Στους δύο πολέμους στρατολογεί μουσουλμάνους προερχόμενους από τον πόλεμο της Συρίας έναντι μισθού και υπόσχεση Τουρκικού διαβατηρίου όπως έχει κάνει το Ιράν με τους Αφγανούς πρόσφυγες στον πόλεμο της Συρίας.

https://www.iefimerida.gr/…/oi-antartes-symmahoi-tis-toyrki…

http://insideoutborders.com/…/thousands-of-afghans-of-iran…/

Εμφανίζει χάρτες με τα μισά νησιά και το Αιγαίο να ανήκουν στην Τουρκία. Ο Ερντογάν εκβιάζει ωμά και συνεχώς με αφορμή το μεταναστευτικό. Δεν κρύβουν τα λόγια τους, δεν το λένε Έλληνες ”συνωμοσιολόγοι’!
Αν λοιπόν το Ελληνικό κράτος φυτέψει αυτό που οι Τούρκοι τόσο πολύ επιθυμούν τα νησιά να έχουν (μουσουλμανικό πληθυσμό) , τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας .

Επίσης ανεξέλεγκτες ΜΚΟ δραστηριοποιούνται φανερά ΚΑΙ στην Τουρκία όπως απέδειξε η Παγχιακή Επιτροπή Αγώνα (Δελτίο τύπου ΜΚΟ), πόσο μάλλον ”στα κρυφά” !

Για αυτό λέμε ότι μόνο καταγραφή και καμία παραμονή στα ακριτικά νησιά ώστε να εξυπηρετηθεί το Εθνικό συμφέρον πρώτιστα.

•Υπάρχουν πιθανότητες να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο και πως πιστεύεται ότι μπορεί αυτό να γίνει ;

Ο τρόπος που ακολουθείται ώστε να γίνουν όλα αποδεκτά από τις τοπικές κοινωνίες, είναι η κόπωση και η τεχνητή ασφυξία εξαιτίας του τεράστιου αριθμού των εγκλωβισμένων.
Κάθε φορά παρουσιάζεται κάτι ως λύση το οποίο φαίνεται ως μονόδρομος. Έχει αποδειχτεί όμως ότι δεν είναι . Απλά βολεύει περισσότερο όλους τους υπόλοιπους, εκτός των νησιωτών, αυτή η κατάσταση.
Γι αυτό πολλές φορές δελεάζουν με δήθεν αντισταθμιστικά οφέλη τους Δήμους ώστε να εξαγοραστούν συνειδήσεις ακόμα και ψηφοθηρικά σκεπτόμενοι (εξεύρεση εργασίας, υποδομές, ενίσχυση της τοπικής οικονομίας κλπ)!
Μπορεί όμως κάποιος να αποδεχθεί τέτοιο σχεδιασμό και τέτοιο μέλλον για τον τόπο του;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρα ΟΧΙ.

Μέσα από τον αγώνα του καθενός ατομικά, αλλά και όλοι μαζί συλλογικά, γίνεται προσπάθεια αντίστασης σε κάτι τόσο μεγάλο, που μας υπερβαίνει.

Ζητάμε από όλους τους Έλληνες να κατανοήσουν τι πραγματικά συμβαίνει σε αυτά τα ακριτικά νησιά που δίνουν πραγματικά μάχη επιβίωσης.

Η Παγχιακή Επιτροπή ΑΓΩΝΑ έχει δώσει μάχες που πολλές φορές φαινόταν χαμένες, όμως δεν λύγισε. Όσο η κοινωνία αφουγκράζεται τις κοινές αγωνίες μας, τόσο θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για τον τόπο μας.

Η ΑΠΟΔΕΧΕΣΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΟΥ

Η ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ.

Επιλέξαμε το δεύτερο!

Παγχιακή Επιτροπή ΑΓΩΝΑ

 

Δείτε παλαιότερα δημοφιλή άρθρα (Επιλογή από την Google)