ΚΑΛΛΙΜΑΣΙΩΤΙΚΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ 1950-60 γράφει ο Σταμάτης Στεφανάκης

Τρεις ημέρες γιορτής, τρεις ημέρες εκκλησίας και τρεις βραδιές πανηγυριού είναι αυτά που θυμάμαι απο τα παιδικά μου χρόνια.

Ήταν η ημέρα του Χριστού και το διήμερο του Αγίου Αιμιλιανού στο χωριό μου, στο χωριό που γεννήθηκα αγάπησα και λάτρεψα. Στο χωριό που άφησα για να ζήσω στην ξενιτιά αλλά με την καρδιά και την σκέψη μου να βρήσκοντε καθημερινά εκεί.

Το χωριό που ζωγράφισα και του έγραψα ποιήματα, την Καλλιμασιά μου!

Το απόγευμα του Χριστού, μόλις χαμήλωνε ο ήλιος παρά την αφόρητη ζέστη του καλοκαιριού, νέοι νέες και παιδιά ντυμένοι στα γιορτινά τους κατηφόριζαν από την κάτω και την πάνω πόρτα για τον Σελέπερο.

Στον στενό και χωμάτινο δρόμο απο τον μεγάλο πεύκο στο σχολείο μέχρι το στενό δρομάκι του Άγιου Νικόλα, γινόταν η περαντζάδα του νυφοπάζαρου.

Ένας περίπατος γεμάτος γέλιο χαρά ξεγνιασιά και ασφάλεια αφού το αυτοκίνητο ήταν ανύπαρκτο!

Όταν άρχιζε να σουρουπώνει σιγά σιγά όλοι γύριζαν στα σπίτια τους να ετοιμαστούν να κατεβούν στο πανηγύρι.

Τα καφενεία, του Σουσούρη και του Χατά (σημερινό κρεοπωλείο του Νικολιό) άρχιζαν την προετοιμασία.

Με μια μπουρού έβρεχαν τον δρόμο να καθίσει η σκόνη, έστρωναν τα τραπέζια και τις ξύλινες πτησώμενες καρέκλες αφήνοντας ένα κύκλο μπροστά στην ορχήστρα η οποία έπερνε θέση για τον μεν Σουσούρη στον τοίχο κάτω απο το μνημείο του Πατριάρχη για τον δε Χατά στην βεράντα του καφενείου.

Κατά τις οκτώ όλοι είχαν πάρει τις θέσεις τους. Η μουσική με καλούς οργανοπαίχτες ξένους όπως τους Στάμπες, τον Στεφανή στο κλαρίνο τον Λουλούδη στο σαντούρι, τους Καλλιμασιώτες Λαχάρια μπουζούκι και ακορντεόν Ντρίλας στην τρόμπα Κόμορο στο ούτι άρχιζε με τον πανηγυριώτικο σκοπό .

Οι πανηγυριώτες είχαν αρχίσει να παραγγέλλουν τους μεζέδες και τα ποτά τους και οι θεατές του θεωρείου τα πόστα τους στο χωράφι του Πιπή στην γωνία, και στους σκίνους δίπλα στου Χατά (σημερινό Ντιρλαντά) για να καταγράψουν το ποιός χόρεψε με πια για την αυριανή εφημερίδα…

Τα χορεύουμε; προς την ντάμα απο τον καβαλιέρο και επιτρέπετε; προς τους κηδεμόνες πέρνει και δίνει αλίμονο αν γίνει άρνηση γιατί τότε αρχίζει και ο καυγάς!

Το κόλημα στα όργανα μετά τον χορό απαραίτητο…

Το γλέντι κρατάει μέχρι τις πρωινές ώρες και κάνει λιγοστούς τους εκκλησιαζόμενους στον Άγιο Αιμιλιανό.

Όμως το απόγευμα σύσσωμο το χωριό ξεκινάει να πάει να προσκυνήσει στην εκκλησούλα του Αγίου με την φανταστική θέα στο απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου πελάγους!

Άλλοι με το λεωφορείο, άλλοι με τα γαϊδουράκια και άλλοι με τα πόδια.

Φθάνοντας στον αυλόγυρο της εκκλησίας θα βρεις δεκάδες πραματευτές να έχουν απλώσει την πραμάτεια τους, μπουρμπούλια τσουκάλια , τα παστέλια τους και τα παιχνίδια για μικρούς και μεγάλους όπως την εντυπωσιακή σκάφη με το λουλακί νερό και τα μεταλλικά ψαράκια που ήταν αδύνατον να… τσιμπήσουν!

Το Διευχών του παπά Θεμήστου ήταν το συνθηματικό προς την ορχήστρα για την έναρξη του δεύτερου πανηγυριού.

Την επόμενη ημέρα τρίτο πανηγύρι πάλι στο Χριστό, πάλι μία απο τα ίδια! Πώς να τα ξεχάσω;

 

Δείτε παλαιότερα δημοφιλή άρθρα (Επιλογή από την Google)