ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΤΙΜΙΣΗ ΤΗΣ ΕΝΑΡΞΗΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥ – του Νίκου Γεωργούλη

ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΤΙΜΙΣΗ ΤΗΣ ΕΝΑΡΞΗΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥ.

του Νίκου Γεωργούλη

Να τοποθετήσουμε τα δεδομένα. Δεδομένο πρώτο: η προς το παρόν επικράτηση των δικαίων των νησιών οφείλεται αποκλειστικά στην άτακτη αντίδραση του κόσμου. Όσο το θέμα «ψήνονταν» στις αυτοδιοικητικές αίθουσες απλά παίζαμε τις καθυστερήσεις ενός σημαδεμένου αγώνα.
Δεδομένο δεύτερο: η κυβέρνηση έχει υποστεί ανήκεστο βλάβη με τους χειρισμούς της. Η απόφαση της για υπερδομές δεν μπορεί να επιβληθεί πια χωρίς την παρουσία δυνάμεων καταστολής στα νησιά. Κάθε μελλοντική απόπειρα αποστολής τους, όμως, θα της χρεώσει την προδιαγεγραμμένη αιματοχυσία. Ολικό αδιέξοδο.
Δεδομένο τρίτο: δεν μπορεί να σαλπίσει άτακτη υποχώρηση από το σχεδιασμό της, θα αποδυναμωθεί κάθε μελλοντική προσπάθεια νεότερης διαχείρισης του θέματος. Και σαφές συμφέρον της Χίου και των νησιών είναι να μην παραμείνει η κατάσταση στάσιμη. Δεν είναι αυτός ο σκοπός.
Δεδομένο τέταρτο: στη νέα περίοδο που εγκαινιάστηκε από την υποχώρηση των ΜΑΤ υποχρεωτικά η πρωταγωνιστική θέση επιστρέφει από το αντάρτικο στις κορυφογραμμές στο πολιτικό πεδίο. Η πολιτική θα διαμορφώσει την τελική λύση κι όχι ο νόμος του ισχυρού με τα κλομπς και τα δακρυγόνα ή του κλεφτοπόλεμου στα βουνά.
Στην πρώτη προσέγγιση κυβέρνησης – αυτοδιοικητικών των νησιών επιχειρήθηκε να γεφυρωθεί το έλλειμμα εμπιστοσύνης, την ευθύνη για το οποίο φέρει ακέραια το πολιτικό σύστημα της χώρας. Άλλα έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ στους νησιώτες ως κυβέρνηση, άλλα λέγει σαν αντιπολίτευση. Άλλα υπόσχονταν η Ν.Δ. ως αντιπολίτευση, άλλα πράττει ως κυβέρνηση. Μόνο που το έλλειμμα εμπιστοσύνης δεν καλύπτεται με γελοίες τοποθετήσεις, όπως του υπουργού Γεραπετρίτη στη Βουλή, ή τζαμπαμαγκιές, όπως του κυβερνητικού εκπροσώπου, που λίγες ώρες πριν τη συνάντηση απειλούσε με … καθαίρεση τον περιφερειάρχη Βορείου Αιγαίου και τον ηρωποιούσε ακόμα και για τις «πατάτες» του. Το σύνολο των κυβερνητικών παραγόντων οφείλει να επιδείξει σύνεση κι ακόμα καλύτερα ο Κυρ. Μητσοτάκης να επιβάλλει ένα σιωπητήριο στα κομματικά στελέχη ώστε να πάψουν να ερεθίζουν άλλο τους νησιώτες.

Τι πετύχαμε, ως φαίνεται στην πρώτη συνάντηση;
Πρώτον η κυβέρνηση να αποδεχθεί ότι σχέδιο, παρά τη βούληση των νησιωτικών κοινωνιών, δεν μπορεί να εφαρμοστεί.
Δεύτερον, να αντιληφθεί ότι την αποσυμφόρηση που – κάκιστα – καθυστέρησε, πρέπει άμεσα να την επιταχύνει.
Τρίτον, να διαμορφώσει για τα πληττόμενα νησιά ένα πλέγμα αναπτυξιακών οριζόντιων μέτρων, άμεσα ανακοινώσιμων.
Τέταρτον, να τοποθετήσει το ίδιο το προσωπικό κεφάλαιο του πρωθυπουργού στη θέση του αρχιστράτηγου στη διαπραγμάτευση με τα νησιά.

Όλα αυτά, ως πρώτο στάδιο, δεν είναι λίγα. Για αυτά ξεσηκωθήκαμε, θα αναρωτηθεί, όμως, η γενιά που πρωτοστάτησε και, συνήθως, με νεανική ορμή, τα θέλει όλα. Φυσικά όχι. Στο βασικό αίτημα αναγνώρισης της εθνικής διάστασης του μεταναστευτικού στα νησιά και επομένως στην αποφυγή των υπερδομών, η κυβέρνηση δείχνει να μην κάνει πίσω. Μάλλον, όμως, δεν θα μπορούσε από τώρα να τα μαζέψει.
Και πάλι στο χέρι μας είναι να της επιβάλλουμε να ακολουθήσει το πρέπον, αν εμείς δεν μεθύσουμε απ’ το νέκταρ της νίκης του Αίπους και του Διαβολορέμματος. Η κεφαλαιοποίηση απ’ το ξέσπασμα μιας ολόκληρης κοινωνίας δεν θα γίνει τραβώντας το σχοινί στα άκρα. Θα έρθει με στρατηγική.

Αυτή θα έχει τρεις άξονες:

Α. Η χάραξη των αποφάσεων για τη διαπραγμάτευση δεν πρέπει να γίνεται με τη μορφή ανοιχτών συνεδριάσεων. Οι επικεφαλής δημοτικών και περιφερειακών παρατάξεων μπορούν να διαβουλευτούν και να προτείνουν τη βέλτιστη για τα νησιά μας λύση χωρίς την πίεση μιας κοινωνικής μερίδας που δύσκολα τώρα τιθασεύεται.
Β. Βασική μέριμνα των κινήσεων μας θα πρέπει να είναι πως θα βοηθήσουμε την κυβέρνηση να πείσει την υπόλοιπη χώρα να μοιραστεί μαζί μας το βάρος. Με εξάρσεις του τύπου «όλα ή τίποτα» θα δυσκολευτούμε να βρούμε πρόθυμες συμμαχίες στον ηπειρωτικό κορμό, στοιχείο απαραίτητο για να μην μείνουμε αβοήθητοι. Για αυτό και η επίκληση του υπαρκτού και μόνου εθνικού λόγου είναι αυτή που απεγκλωβίζει σήμερα και την κυβέρνηση, εφόσον δημόσια τον αποδεχτεί.
Γ. Είναι αναγκαία περισσότερο από ποτέ μια εκστρατεία πειθούς της ελλαδικής κοινωνίας για τους σκοπούς της εξέγερσης μας. Επιτροπή προσώπων, με ικανότητες να διακινούν με ορθότητα τις απόψεις μας, επιβάλλεται να στρατοπεδεύσει στην Αθήνα και να εξηγήσει σε media και πολίτες γιατί οι νησιώτες δεν έφτασαν στα όρια τους, όπως οι περισσότεροι ισχυρίζονται, αλλά γιατί θεωρούν υπαρξιακή την εξέλιξη της υπόθεσης.

Κλείνοντας, εκφράζω την αισιοδοξία μου ότι ο διάλογος ξεκίνησε θετικά. Οι αιρετοί μας που θα τον διεξάγουν πρέπει ασφαλώς να έχουν κατά νου ότι το μήνυμα του κόσμου δεν δόθηκε μονομερώς προς την κυβέρνηση, αφορούσε και τους δικούς τους χειρισμούς. Οι πάντες κρίνονται από μια αυθόρμητη επανάσταση, που θα πρέπει εμείς οι ίδιοι να αποτρέψουμε τη μετατροπή της σε οχλοκρατία. Δύσκολη εξίσωση για όλους μας.

 

Δείτε παλαιότερα δημοφιλή άρθρα (Επιλογή από την Google)