Ποίημα: “ΤΟ ΙΑΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ” της Αναστασία Κατσικογιάννη-Μπάστα – επιμέλεια Τασσώ Γαΐλα

   ΤΟ ΙΑΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

 

 Νυνί δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα, 

 μείζον δε τούτων η αγάπη. 

Απόστολος Παύλος, «Ο νόμος της αγάπης».

 

Φτερά βάζει στους ώμους της η αγάπη, γυμνή,

ευάλωτη, τρυφερή, ανιδιοτελής και πλήρης.

Δεν ηχούν στ ́αυτιά της τα κύμβαλα ενός πολέμου,

της μισαλλοδοξίας, της ευτέλειας, του φόβου,

της ανασφάλειας, της μοναξιάς, της παράνοιας,

μιας τρεμάμενης αγγελοκρουσμένης καθημερινότητας.

…..

Αγάπη, έρωτας, φιλία, συντροφικότητα,

στήνουν χορό με τα δελφίνια.

Μιλούν όλες τις γλώσσες των ανθρώπων

και των αγγέλων, γνωρίζουν τα μυστήρια,

τις εκπλήξεις, τη γνώση και την δύναμη του νου.

…..

Μακροθυμία είναι η ευεργεσία της αγάπης.

Δεν βολεύεται, δεν ξιπάζεται, δεν έχει περηφάνια,

Παρά μονάχα χαρά και αποδοχή.

…..

Επιλέγει το καλό από το κακό, προφητεύει

Την  ενσάρκωση της σκέψης με δυο φιλιά,

φιλεύει τους ανθρώπους συναίσθημα

και το κοίταγμα γίνεται αναγνώριση,

αποδοχή και φυλακτό για το νερό της ζωής

και τη γεύση του ψωμιού μιας ύπαρξης.

…..

Όταν το θέλω γίνεται πρέπει, τότε σπάνε

οι αλυσίδες μιας αιχμαλωσίας που γίνεται λευτεριά.

Ακολουθείς τα στέφανα που σου τυλίγουν τις σκέψεις.

Και ο αέρας, ο βοριάς σε σαρώνει, σε φουντώνει,

σε αγκαλιάζει, σε μεθά.

…..

Σε φτάνει σε κορυφές και πόθους που ανεβαίνουν μονοπάτια

με κατευθύνσεις των Θεών, με ρυάκια κελαρυστά.

Με τον πόνο μιας αβάσταχτης τρυφεράδας

που σιγοψιθυρίζει και ζωγραφίζει τον δικό σου καθρέφτη,

το δικό σου χάραμα, τη δική σου αχτίδα

φωτός,

τη δική σου ανάπαυση, τη δική σου έκσταση.

…..

Τότε ρίχνει πάνω μας η ζωή τις δικές μας υποσχέσεις

Και πίνουμε το δικό μας κόκκινο κρασί

που τρέχει στις φλέβες σαν όρκος,

σαν αύρα που μας ζώνει, σαν αγκαλιά

που μας προστατεύει από τα βέλη μιας ποίησης

που βεβηλώνει τον λόγο και την αγάπη

και θυμόμαστε την αλήθεια της θείας ύπαρξης της ζωής.

                                           Τι είναι η κόλαση ; 

                                          Υποστηρίζω ότι είναι ο πόνος 

                                         του να μην μπορείς να αγαπάς. 

Αδελφοί Καραμαζώφ, Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι.

Υπογραφή: Αναστασία Κατσικογιάννη-Μπάστα.

 

‘Λόγοι Άτακτοι για σώφρονες’ ο τίτλος της  πρώτης  ποιητικής συλλογής της συγγραφέας, συμβούλου εκδόσεων, κριτικού λόγου κλπ., Αναστασίας Κατσικογιάννη – Μπάστα, η οποία κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις 24 γράμματα . Από την συλλογή αυτή –‘Λόγοι Άτακτοι για σώφρονες’-και  το ποίημα ‘ΤΟ ΙΑΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ’ της σημερινής δημοσίευσης.

Ευχαριστώ θερμά την  Χιακής καταγωγής εκλεκτή λόγια Αναστασία Κατσικογιάννη- Μπάστα για την συμμετοχή της στην δημοφιλή στήλη του site xiakanea.gr, «Ποίηση».

Πίνακας ζωγραφικής: Χοσέ Ριμπέρα(1591-1652).

Επιμέλεια στήλης

Τασσώ Γαΐλα

Αρθρογράφος

Ερευνήτρια Ελληνικής λογοτεχνίας.

 

Δείτε παλαιότερα δημοφιλή άρθρα (Επιλογή από την Google)