Ποίηση: Χίος του Ισίδωρου Καρδερίνη

Χίος

Ω πεντάμορφη Χίος, μυροβόλος και χαμογελαστή

Στου Βόρειου Αιγαίου τη δροσοστάλαχτη αγκαλιά

Κύματα ανθισμένα σε ραίνουν μ’ ορμή ξεχωριστή

Και στον ουρανό σου γλάροι με καλοσυνάτη καρδιά.

Απ’ τα μαστιχόδεντρα κυλούν χαράς δάκρυα λευκά

Και του ήλιου σε περιλούζει το φως το χρυσαφένιο

Τα χείλη του αγέρα σε φιλούν ακατάπαυστα γλυκά

Και τ’ όνειρο χυμάει σαν μεγάλο φτερό μαλαματένιο.

Ω πεντάμορφη Χίος, μυριόχρωμη και ξακουσμένη

Στις αμμουδιές σου του Ομήρου ολόφωτα γράμματα

Διάσπαρτοι Πύργοι πετρόχτιστοι αγέρωχα υψωμένοι

Και απ’ των αστεριών τα λαρύγγια ασημένια άσματα.

Τα χωριά μαγευτικά στολίζουν τα χλοερά σου στήθη

Κι η Χώρα σου αναδύεται σαν μια ωραία γοργόνα

Λες κι είναι βγαλμένη μέσ’ από ένα υπέροχο παραμύθι

Στην ψυχή σου φυτρωμένη μια μελωδική ανεμώνα.

Ω πεντάμορφη Χίος, ολόλαμπρη και πολιτισμένη

Στης Νέας Μονής το τοιχογραφημένο το μοναστήρι

Αγγέλων φτερουγίσματα και πλάση τρισευτυχισμένη

Και του Ανάβατου το Κάστρο μες στης άνοιξης τη γύρη.

Καρδερίνης Ισίδωρος

Ποιητής-Μυθιστοριογράφος-Αρθρογράφος

 

Δείτε παλαιότερα δημοφιλή άρθρα (Επιλογή από την Google)